เขียนไป..เท่าที่ใจอยากจะเขียน

น้องจูน ..จะเปิดเทอมพรุ่งนี้แล้วค่ะ

ส่วนพี่เจนนั้น..เปิดไปตั้งแต่ วันที่ ๑๗ แล้วกั๊บป๋ม

น้องจูนเค้าก็ขึ้นม. ๔ ส่วนพี่เจนเราขึ้นม. ๖ (แบบมีศูนย์ติดห้อยมาด้วยหลายตัวอยู่)

 

ทีนี้ทุกคนก็ต้องมีดาว และมีจุดเพิ่มกันละซิคะ...

ป้าก็นะ....พยายามอย่างมาก ที่จะปักให้มันสวยสุดๆ

แบบ ไม่ให้ลูกขายขี้หน้าเพื่อนๆ อ่ะค่ะ

เพราะ... มันก็มีผลต่อหน้าบางๆของแม่มันด้วยแหละค่ะ อิอิ..

ปักจุดกลมๆ ตัวแรกของจูน  ก็พอทน

แต่ตัวที่สอง แทนที่จะดีขึ้น ง่ะ ทำไมมันไม่ค่อยกลมเท่าไหร่เลยอ่ะ

รื้อๆๆ เอาใหม่ ทำไมมันทุเรศอย่างนี้น้อ  ตูหลับหูหลับตาปักไปได้ไงเนี่ย...

เฮ้อ!! ของจูนยัง เหลืออีกตั้ง ๓ ตัว แม่คนอื่นเขาจะเป็นเช่นเราป่ะนะเนี่ย

เก็บ & ทิ้ง
 

 

ตัวของชั้นเองมันก็มีเรื่องควรเก็บและก็เรื่องควรทิ้งอีกเยอะแยะมากมาย

เมื่อวานนะคะ. คุณสามีบอกป้าว่าให้ไปเลือกซื้อพัดลมเองเขาจะไปส่ง
 

 

ความจริงที่รักก็ให้ซื้อแค่ ๑๖นิ้วใบ สามพัดใสๆ ซึ่งก็ดูสวย แต่ป้าไม่ปลื้ม!!

ทีนี้มาย้อนความหลังกันดีกว่า ว่าทำไมจะต้องซื้อพัดลมใหม่

พัดลมในห้องสามตัว (รวมทั้งพัดลมเพดานด้วย)

 

 

 

คิดแล้วก็ขนลุก นี่ถ้าจูนเอาไปใช้เมื่อคืนนี้จะเป็นไง?

เฮ่อ!!  ชั้นว่า ชั้นพ้นเรื่องความรักมาแล้วเชียวนะ....
 

 

แต่ความจริงแล้ว ป้าเป็นห่วงพวกน้องๆมากเลยนะ...

ถ้าเป็นยา...ป้าก็คงเป็นได้แค่พาราเม็ดขาวๆ

ถ้าความรู้สึกรักนี้.. รู้กันได้แค่สองคน  ก็จะเรียกว่า..รักกัน

 

 

รัก.. ถ้ารักกันไปเรื่อยเปื่อย..ใครๆก็รักได้...

 

คืนหนึ่ง..(คืนไหนก็จำไม่ได้)

แต่ที่ในห้องนอนแน่ๆ  คุณสามีได้พูดขึ้นมาว่า...

แล้วตกลงจะไม่ไปสอบ ไม่เรียนกฎหมายแล้วใช่มั๊ยยยย

อึ่ม..ช่ายยยยย ก็ตัวเองคิดดูดิ...

หนังสือสองเล่มหนาๆ เค้าอ่านไปได้ครึ่งเล่มเอง

แต่ดันสอบผ่าน.. แล้วถ้าเป็นงี้..เค้าจะมีความรู้อะไรอ่ะ

มันต้องไม่ผ่านดิ..

คนอะไร๊..พึ่งเคยเห็นเนี่ยแหละ ว่าทำข้อสอบผ่านแต่ไม่ยอมเรียนๆไป....

มีแต่คนอื่นๆเค้าจะดีใจที่ทำข้อสอบได้....

คิดอย่างนี้ไม่ได้ดีเลยนะ ไม่ได้เก่งเลยด้วย

เสียสถาบันของเค้าหมด ถ้าคนอื่นๆคิดเหมือนเธอคงล่มจมกันหมดแน่

เป็นคนอะไรแปลกๆ แปลกคนจริงๆ..

อ๊าววว...ตัวเองพึ่งรู้เหรอว่าเค้าเป็นคนแปลกๆอ่ะ

เค้าก็แปลกของเค้าอย่างนี้....มาแต่ไหนแต่ไรและแหละวะฮ่าๆ ....

 

เมื่อวานซืน..ไปตลาด เห็นมะปี๊ด (ส้มจี๊ด) กิโลละ ๑๕ บาท

ก็คิดว่าเออ ไม่แพงแล้วนิ..ซื้อมากิโลนึง  พอเดินๆไป

เจออีกเจ้าแค่ ๑๐ บาท..ไม่ยอม ไม่ยอมอ่ะ เขียวกว่าสวยกว่าอีก

ด้วยความเจ็บใจ..ก็ซื้อมันมาอีก กิโลนึง

แม่ค้าเขาเห็นถือถุงมะปี๊ดอยู่ ก็เกิดอาการ  งงๆ

(เหมือนในใจจะพูดว่า...มุงจะขนซื้อไปถมที่หรือไงวะ)

ก็เลยแกล้งพูดว่า..อ๋อจะเอาไปคั้นน้ำทำน้ำมะปี๊ดกินอ่ะ ...

แต่เปล่าหรอก (ป้าก็สตรอบอรี่ไปงั้นๆแหละ)

ซื้อเพื่อล้างแค้นให้ตัวเอง เพื่อปลอบใจตัวเองมากกว่า

เพราะ..พวกมันยังนอนกันเกลื่อนกลาดอยู่ในตู้เย็นจนถึงวันนี้เลย..

ความจริงนิสัยนี้เป็นมานานแล้ว..

เมื่อก่อนก็เหมือนกัน ซื้อกระดูกหมูมาก่อนแล้ว

แล้วเพิ่งไปเจอที่สวยกว่า ถูกกว่า ...

ก็เลยซื้อมันอีกรอบ
 

 

 

 

 

 

 

 

มันเป็นมาตั้งแต่เด็กๆ ..

 

 

ที่เขาซื้อมาฝากจากญี่ปุ่นทิ้งไป ก็เพียงเหตุผลแค่...

 

 

 

 

 

ป้า..ก็เอาไปให้พี่สาวคนที่สอง ..เพื่อเป็นของขวัญวันเกิด

 

 

 

ซื้อเป็ดตัวหนึ่ง น้องหวงไม่ให้ใครกิน 

 

 

แต่ป้า..กลับต้องโดนไปจ้างคนอื่นเลี้ยงตั้งแต่เพิ่งจะจำความได้ 

 

 

ทุกข์ร้อนก็ปลอบใจตัวเอง..  มีปัญหาก็ต้องแก้ไขเอง...

 

 

 

ในฐานะที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง (ย้ำ! ว่า"คนหนึ่ง")
 

 

 

เพราะฉะนั้น ผู้หญิงและผู้ชาย  ไม่มีใครดี หรือเลวไปกว่ากัน..

ผู้ชาย..ไม่ได้ ...ได้..

 

 

ถ้าคู่ไหนเปลี่ยนกันได้นะ เป็นผู้ชาย อยากได้ความรักความเข้าใจ

 

 

only love..    ~ รักเดียว ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขาช่างเหมือนชั้น และชั้นก็ช่างเหมือนกับเขา

 

 

 

๔/๕/๒๕๕๕ ตอนสายๆ.. เป็นวันที่เมืองจันท์โดนทัพจาก.... 

จาก ๑๐๘  ๑๐๐๐ พฤกษาฯและบ้านน้ำใส ตีแตกเป็นรอบที่สอง..
 

ปวดขมองตกใจและสงสัย!! ว่าเราผ่านวันนั้นมาได้อย่างไร (วะ)
 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วขากลับ...ฝนตกลงมาตอนที่พวกเราก้าวขาลงเรือพอดี

 

และพอดีนึกได้ว่า...เราจะต้องพาพี่ๆน้องๆ

 

 

แล้วก็ถึงนาทีตื่นเต้นระทึกขวัญของป้า และหมู่คณะ

จะรวมแม่ไปด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้ได้.....ก็มาถึง!!

ลงจากรถ..คุณแม่ก็เข้าประกบคุณสามีก่อนใครเพื่อน

ไม่รู้นะคะว่าทุกคนรู้สึกอย่างไร คิดอย่างไร...

 

พอเงาะ ๑ เข่งที่สั่งเอาไว้มาถึง

 

 

 

 

 

พี่ติ๋วมาถึงรถก่อนจึง ออกรถล่วงหน้ากลับเข้ากรุงเทพฯไปก่อน

 

 

 

 

 

 

ไม่มา..ก็ไม่มีใครว่า..

 

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

นี่เป็นส่วนหนึ่งของคอมเม้นขอพี่หญิง  ขออนุญาตนำมาวางด้วยค่ะ

ต้องปรบมือให้ทุกๆคนเลยค่ะ น้องแอ้นท์สปอนเซอร์รถตู้

 

 

 

       ก้อมกอดแรกที่เด็กตัวเล็กๆได้สัมผัส...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มีสักคนไหม..ที่ยังจะจำอ้อมกอดเดิม ความอบอุ่นเดิมๆ

 

 

 

อ้อมกอดที่แสนบริสุทธิ์ ความรักที่แสนบริสุทธิ์ เรามีกันอยู่แล้วทุกคน...

 

 

แล้วเราก็มานั่งโหยหา...ความรักแบบนั้น ความรู้สึกแบบนั้น...

 

 

 

 

 

ไม่ว่าตัวของลูกจะอยู่ที่ไหนก็ตาม..แต่ลูกก็ยังอยู่ในดวงใจแม่เสมอ

 

 

 

 

ลูก..ไม่ใช่เป็นแค่....คนคนหนึ่งในสายตาแม่..ในความนึกคิดของแม่..

 

 

 

แม่เฝ้า..ถนอม...เฝ้าดูแลดวงใจ...

 

 

 

 

 

ดูแลครอบครัว ดูแลภรรยา สามี และลูกๆ..

 

 

 

 

 

มันไม่อาจจะมากพอที่จะรดเท้าแม่ให้สะอาดขึ้นได้..

 

 

 

·